Μαίρη Κόντζογλου, Από ήλιο σε ήλιο (Εκδ. Μεταίχμιο)

• Παναγιώτα Απέργη - 30 Ιουλίου 2026

«Μια κοινωνία που τις έβλεπε σαν βοηθητικά χέρια στη δουλειά, σαν κοιλιές που γεννούσαν παιδιά, σαν υπηρέτριες πεθερικών και γονέων, σαν στολίδια που τόνιζαν την ανωτερότητα των αντρών ή υπογράμμιζαν την ταπεινή τους καταγωγή».

Σέριφος, τέλη 19ου αιώνα: Ο Περσέας Κονόμος, ένας ντόπιος μεταλλωρύχος, χάνει τη ζωή του σε εργατικό δυστύχημα μέσα στις γαλαρίες, με τον Δρακούλη, το αδίστακτο δεξί χέρι του αφεντικού των μεταλλείων, Εμίλ Γκρόμαν, να φροντίζει με απειλές και βία να συγκαλύψει τις ευθύνες της εταιρείας. Η χήρα του Κονόμου κρατά το μυστικό για τον θάνατο του άντρα της, φοβούμενη για τη ζωή του γιου τους, Περσέα. Ωστόσο, όταν ο νεαρός μεγαλώσει, θα καταλήξει να πιάσει και ο ίδιος δουλειά στα μεταλλεία, όπου βιώνει την εξαθλίωση και την αδικία.

Και τότε, παράλληλα με τον παράφορο έρωτα του Περσέα και της Ανδρομέδας, της συζύγου του νέου αφεντικού, Γκέοργκ Γκρόμαν, στο νησί – το οποίο έρχεται αντιμέτωπο με τους καθημερινούς θανάτους των μεταλλωρύχων - καταφθάνει ο φλογερός συνδικαλιστής Κώνσταντης Σπέρας, ο οποίος μαζί με τον Περσέα αφυπνίζει την τοπική κοινωνία και οργανώνει το σωματείο των εργατών και πρωταγωνιστεί στην ιστορική «ματωμένη απεργία» του 1916.

Με φόντο τη σκληρή και άγονη Σέριφο, στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, η Μαίρη Κόντζογλου ανασύρει από το σκότος των μεταλλείων μια από τις πιο δραματικές και καθοριστικές στιγμές του ελληνικού εργατικού κινήματος: αυτή της εξέγερσης της Σερίφου, με βασικά αιτήματα την εφαρμογή του οκταώρου, την αύξηση του ημερομισθίου και την καθιέρωση στοιχειωδών μέτρων ασφαλείας, αλλά και τη μέριμνα προς τους μεταλλωρύχους και τις οικογένειές τους.

Φυσικά, η συγγραφέας – η οποία επιστρατεύει τη μυθολογία και την αρχαία ιστορία της Σερίφου – δεν παραλείπει να προχωρήσει σε ενδελεχή έρευνα για τα γεγονότα και τα πρόσωπα που καθόρισαν το νησί, προσεγγίζοντας πολυπρισματικά την ιστορική πραγματικότητα και διατηρώντας έτσι μια σπάνια ισορροπία ανάμεσα στη μυθοπλασία και την ιστορική αντικειμενικότητα.

Παράλληλα, δεν παραλείπει να αναφερθεί στη δυσμενή θέση της γυναίκας στην κλειστή νησιωτική κοινωνία, αλλά και στον αγώνα τους για αυτοδιάθεση και ανεξαρτησία.

Για περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ